Architect
prof. ir. Hans Ruijssenaars
 
Opdrachtgever
Stichting SOGZA, Almere
 
Constructeur
Ingenieursbureau Van der Werf en Lankhorst, Arnhem
 
Hoofdaannemer
Coöperatief bouwbedrijf Moes u.a., Zwolle
 
Opdracht
1990
 
Bouwjaar
1994-1995
 
Bruto oppervlak
8.598 m2
 
Bouwsom
€ 8.108.000,00 / f 17.837.000,00
(excl. btw en honorarium)
 
Fotografie
Jan Derwig
 
Werknummer
9039

Ontwerp

wonen
 
zorgen
 
verplegen
 
Hoe veelkleurig en genuanceerd deze componenten op zich ook zijn, het gaat om balans en harmonie. Het gaat om welzijn, van bewoners èn personeel.
 
Vooral waar de zorg toeneemt, dreigt het wonen af te nemen. Maar ook bij totale verzorging is er sprake van wonen, kunnen huis en tehuis bijdragen, aan dat universele gevoel van thuis, van veiligheid en koestering. Thuis als plek van waaruit, hoe beperkt soms ook.
 
Bij toenemende afhankelijkheid door afnemende vermogens is bezinning op wat werkelijk van belang is onvermijdelijk: het verpleeghuis als spiegel van de maatschappij.
 
De belangrijkste inspanning bij het ontwerpen van dit verpeeghuis is dan ook meer gericht op wat mensen bindt en gemeenschappelijk hebben, dan op wat mensen scheidt en specifiek maakt. Alleen dan kun je voorkomen dat het verpleeghuis een randverschijnsel wordt, in plaats van wat het werkelijk is een wezenlijk onderdeel midden in ons leven.
 
Midden in een nieuwe woonwijk in Almere-Stad, langs de centrale toegangsweg naar de wijk, nabij het nieuwe winkelcentrum is een terrein gereserveerd voor het nieuwe verpleeghuiscentrum. Zowel voor permanente bewoning als voor poliklinische zorg en ondersteuning voor de thuiszorg, een goede lokatie. Voor chronische verpleeghuiszorg is het terrein opgevat als een onderdeel van een woonwijk. De wooneenheden zijn gesitueerd als huizen langs de omringende wegen, met eigen voordeuren en woonkamers aan de straatkant, waar leven en beweging is. Meer naar binnen liggen de één- en tweepersoons kamers, uitkomend op hofjes, enigzins besloten, maar toch weer met zicht op de wijk. Sanitaire- en dienstruimten zijn gekoppeld per 2 huizen. Door laagbouw ontstaat een optimale wisselwerking met de directe woonomgeving, een grotere gelijkwaardigheid van de huizen waardoor meer flexibiliteit in gebruik wordt bewerkstelligd, en bovendien de mogelijkheid wordt gecreëerd daglicht ook in de compacte en inpandig gelegen sanitaire dienstgedeelten te krijgen. De huizen zijn zo geconstrueerd dat onafhankelijk van de orientatie op de zon daglicht in het huis wordt gebracht en er geen donkere gedeelten onstaan. De routes in het huis gaan, begeleid door licht, altijd van licht naar licht. Aan de achterzijde zijn alle huizen gekoppeld door een omloop. Deze omloop of binnenstraat vormt de verbinding naar het centrale dienstencentrum en geeft rechtstreeks toegang tot en vorm aan een grote afgesloten binnentuin. Naast aandacht voor de bebouwing is veel aandacht geschonken aan de ruimten tussen de bebouwing. De contramal van de bebouwing draagt zorg voor de onderlinge samenhang en voor de verankering aan de maatschappij. Geen restruimten maar zorgvuldig vormgegeven interne stedebouw. Daglicht, begrijpelijke en tastbare materialen en een heldere structuur dragen hopelijk bij aan de directe zintuigelijke en emotionele beleving van het nieuwe thuis.

Projectmedewerkers

Hans Liscaljet, John Lafféber, Annemarie Schuitema, Peter Alberts.

Publicaties

houtblad jaargang: 8 nummer: 6 - 1996 het houtblad b.v.